BŁOGOSŁAWIENI FRANCISZEK KĘSY I 4 TOWARZYSZE


PREGHIERA

O Dio, che hai concesso ai Beati Francesco [Ke˛sy]
e compagni martiri
la grazia della santità nel tempo della giovinezza;
rinnova i prodigi del tuo Spirito
perché anche noi affrontiamo, per tuo amore, ogni avversità,
e camminiamo con entusiasmo incontro a te,
che sei la vera vita.
Ti supplichiamo di voler glorificare questi tuoi servi
e di concederci, per loro intercessione,
la grazia che ti chiediamo...
Per Cristo nostro Signore. Amen.

Beatyfikacja: 12.06.1999

Foto 5 giovani

Niemcy okupują Polskę

1 września 1939 roku Hitlerowskie Niemcy zbrojnie napadają na Polskę, rozpoczynając w ten sposób II Wojnę Światową. Salezjański dom przy ul. Wronieckiej w Poznaniu zostaję zajęty przez Niemców i zamieniony na baraki dla niemieckich żołnierzy. Młodzi ludzie z tamtejszego Oratorium nadal się spotykali, ale w lasach za miastem oraz w miejskich parkach.

Oskarżenie

Powstawało wówczas wiele tajnych stowarzyszeń. We wrześniu 1940 roku Franciszek Kęsy, Czesław Klinik, Jarogniew Wojciechowski, Czesław Jóźwiak oraz Edward Kaźmierski, wszyscy z Oratorium Salezjańskiego przy Wronieckiej, zostali aresztowani i oskarżeni o przynależność do nielegalnej organizacji.

Skazanie

Zostali przewiezieni do Fortu VII na obrzeżach Poznania, gdzie w sposób brutalny byli torturowani i przesłuchiwani. Następnie byli umieszczani w wielu więzieniach, gdzie nie zawsze mieli szczęście wspólnego przebywania. Zostali ponownie przewiezieni do Poznania, gdzie miał się odbyć ich proces. Oskarżeni zostali o Zdradę Stanu, a następnie skazani na karę śmierci.

Wiara wyrażana w więziennej rzeczywistości

Ponieśli śmierć męczeńską w Dreźnie 24 sierpnia 1942 roku. Każdy z nich szedł do więzienia w duchu pełnym wiary oraz głęboko zakorzenionym duchu salezjańskim. Nieustannie się modlili: różaniec, nowenny do św. Jana Bosko oraz Maryi Wspomożycielki Wiernych, tradycyjne poranne i wieczorne modlitwy salezjańskie. Starali się być w nieustannym kontakcie ze swoimi rodzinami, zwłaszcza przez sekretne listy, które często udawało się przemycić za mury więzienne.

Wiarygodni świadkowie aż do końca

Dodawali rodzinom otuchy, prosili je o modlitwę oraz zapewniali o swojej. Gdy było to tylko możliwe, uroczyście i z wielką radością obchodzili w swoich celach różne święta liturgiczne. Nawet przez chwilę nie zmniejszyła się ich wiara w Opatrzność Bożą. Aż do ostatnich chwil życia pozostali wiernymi świadkami Chrystusa


Franciszek Kęsy urodził się w Berlinie 13 listopada 1920. W związku z pracą ojca, rodzina Kęsych przybyła do Poznania. Franciszek wstąpił do aspirantatu salezjańskiego, który mieścił się w niższym seminarium w Lądzie.
Z powodu okupacji hitlerowskiej musiał jednak przerwać studia i podjąć pracę w lokalnej firmie. Swój wolny czas spędzał w salezjańskim Oratorium przy Wronieckiej, gdzie opiekował się młodzieżą oraz przewodził różnym zabawom. Tam też bardzo się zaprzyjaźnił
z pozostałymi czterema męczennikami.
Świadkowie wspominają go jako bardzo wrażliwego, a zarazem radosnego, spokojnego, dobrego młodzieńca, który zawsze był gotowy do pomocy. Prawie każdego dnia przystępował do Komunii Świętej zaś wieczorami był wierny codziennej modlitwie różańcowej. W liście do rodziny zapisał: „We Wronkach miałem dużo czasu, aby rozmyślać nad moim życiem, gdyż byłem sam jeden w celi. Obiecałem wówczas żyć w inny sposób, zupełnie jak ksiądz Bosko by chciał: żyć, aby radować Pana i Jego Matkę, Przenajświętszą Maryję Pannę... Modlę się do dobrego Boga, aby wszystkie te próby były jedynie moim, a nie waszym udziałem”.


Edward Klinik urodził się w Bochum 21 czerwca 1919 roku. Był zawsze nieśmiały i cichy, jednak po przyjściu do Oratorium wiele się zmieniło. Był bardzo systematyczny
i odpowiedzialny w nauce.
Wyróżniał się wielką aktywnością w różnego rodzaju zabawach. Dawał wrażenie najbardziej poważnego, do głębi zamyślonego z całej grupy.




Jarogniew Wojciechowski urodził się w Poznaniu 5 listopada 1922 roku. Był niezwykle troskliwy. Aby zrozumieć jakieś zajście, starał się patrzeć na nie z perspektywy całości wydarzenia. Był liderem w najlepszym tego słowa znaczeniu. Wyróżniał się ogromnym poczuciem humoru, zaangażowaniem i oddaniem sprawie.




Czesław Jóźwiak urodził się w Łążynie k. Bydgoszczy 7 września 1919 roku. Był dość porywczy, pełen energii, choć potrafił zapanować nad sobą, gotowy do poświęceń, konsekwentny i pewny siebie. Dążył do pełni chrześcijaństwa, w czym robił ciągłe postępy. Jeden z jego współwięźniów napisał: „Miał dobre serce, spokojny charakter i krystaliczną duszę... Pewnego dnia zwierzył mi się z jednego z jego zmartwień: aby nigdy nie popełnić jakiegokolwiek aktu przeciw czystości”.


Edward Kaźmierski urodził się w Poznaniu 1 października 1919 roku. Odznaczał się niezwykłą powagą, dobrocią oraz roztropnością. W Oratorium przy Wronieckiej miał możliwość rozwinąć swój talent muzyczny. Dzięki głębokiej religijności zarówno w domu rodzinnym jak i w Oratorium Salezjańskim, w niedługim czasie osiągnął pewną dojrzałość.
W więzieniu okazywał ogromną miłość i przywiązanie do swoich starszych współtowarzyszy. Aż do samego końca pozostał wolny od jakiejkolwiek nienawiści do oprawców.


Foto dei 5 giovani Scarica il file doc


strong>Risorse in genere SDL Varia in tutte le lingue Scarica il file doc
Liturgia IT Colletta e Ufficio delle Ore Download doc file Download pdf file
IT Preghiera (19KB) Scarica il file word
Documenti IT IFRUTTI DEL SISTEMA PREVENTIVO di Pascual Chávez Villanueva Scaricare il file doc
Józef KOWALSKI Scaricare il file doc
PL I 5 giovani oratoriani (7 MB) Scaricare il file pdf
Fotografie   G. Kowalski (9 MB) Scaricare il file zip
Fotografie persone e luoghi (6.5 MB) Scaricare il file zip
I 5 giovani (2.4 MB) Scaricare il file zip
Disegni   G. Kowalski disegni (2.2 MB) Scarica il file zip
5 giovani disegni (3.1 MB) Scarica il file zip
Martiri Polacchi (2.2 MB) Scaricare il file zip