Ksiądz Bosko

Viganò Egidio

7. Następca: VIGANÒ EGIDIO (1920 - 1995)

 

Archiwum, listy

Przełożony Generalny od 1977 do 1995 roku

Pochodzący z Lombardii, ale głęboko zakorzeniony w kulturze latynoamerykańskiej podczas swojego długiego pobytu w Chile (1939-1971). Przywiązany do znaczących tradycji kulturowych i do dobrej szkoły teologicznej (w której był również nauczycielem), brał udział w Soborze Watykańskim II jako ekspert, wnosząc ze swoją dyscypliną naukową doświadczenia duszpasterskie i wychowawcze żyjące za granicą. Jako przełożony generalny odpowiedniej instytucji religijnej i wielu innych powiązanych „stowarzyszeń” był i jest szczególnie uważny na problemy świata i Trzeciego Świata.

Systematycznie dzielił Chleb Rady ze swoimi współbraćmi poprzez precyzyjne „listy” sformułowane jako propozycje życiowe (w Kościele i dla Kościoła z charyzmatem Ks. Bosko).

Stopniowo był aktualizowany dzięki uczestnictwu w najważniejszych zgromadzeniach kościelnych, od Medellina po Puebla w Rzymie na różnych synodach i jako przewodniczący Związku Przełożonych Generalnych (USG). Papież Jan Paweł II został powołany wraz z dwoma innymi przełożonymi generalnymi (benedyktynami i jezuitami) jako członek nadzwyczajnego synodu w 20. rocznicę soboru.

Dla tych i innych godnych uwagi doświadczeń i zasług Rektorat Don E. Viganò podkreślił w Rodzinie Salezjańskiej, że „czuć cum ecclesia” i że wierność Papieżowi w Księdzu Bosko była znana i istotna, podczas gdy oni kontynuują - na parametr eklezjalny - aktualizacja „w wierności”, do której Rodzina Salezjańska została powołana u progu lat 2000-tych.

Papież mianował go Radcą Papieskiej Rady ds. Rodziny, Papieskiej Rady ds. Świeckich i Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.

Jest także członkiem Kongregacji Ewangelizacji Narodów, sesji przygotowawczej Synodu Biskupów dla Europy i Stałej Międzyresortowej Komisji ds. Bardziej sprawiedliwego podziału duchowieństwa.

Przez dwa lata był również przewodniczącym Związku Przełożonych Generalnych (USG).

Jako członek nominowany przez papieża uczestniczył w 6 synodach biskupów obchodzonych w Rzymie w latach 1980-1994, na specjalnych spotkaniach w Watykanie w latach 1981-1982 z kardynałami, biskupami i przełożonymi generalnymi w sprawie problemów Ameryki Środkowej. w 1983 r. uczestniczył w dialogach przełożonych generalnych z Papieżem na temat problemów i perspektyw życia zakonnego w Kościele, aw 1986 r. został zaproszony do głoszenia ćwiczeń duchowych Papieżowi i Kurii Rzymskiej.

Wniósł szczególny wkład w ostatni Synod poświęcony życiu konsekrowanemu. Uderzony przez guz spędził ostatnie kilka miesięcy w cierpieniu.

Don Viganò zostanie również zapamiętany jako szanowany autor licznych publikacji teologicznych i duchowych.