PG Zasoby

Prezentacja aktów KG26

LIST GŁÓWNEGO PROJEKTORA - ACG 401


Daj mi towar

przejdź do testu CG26 >>

PREZENTACJA AKTÓW DZIAŁU OGÓLNEGO 26

Rzym, 11 maja 2008 r.
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

Drodzy Współbracia,

Z przyjemnością przedstawiam wam przebieg Kapituły Generalnej 26., która zakończyła się sukcesem w sobotę 12 kwietnia 2008 r. Ta data zakończenia ma dla nas symboliczne znaczenie: przypomina nam wejście Ks. Bosko na Valdocco w Niedzielę Wielkanocną 1846 Jeśli dla niego ten dzień oznaczał początek nowego etapu w jego misji, ten 12 kwietnia 2008 r. Stanowi początek sześcioletniego okresu, który doprowadzi nas do obchodów dwusetnej rocznicy urodzin naszego umiłowanego Założyciela i Ojca.

W trakcie Kapituły miałeś już możliwość natychmiastowego poinformowania się o intensywnym doświadczeniu salezjańskim, zastosowanej metodologii pracy, różnych dogłębnych treściach. Ponadto z pewnością słyszeliście komunikat o tym wielkim wydarzeniu, którego doświadczyli uczestnicy Kapituły: inspektorzy, delegaci i goście. Teraz ogłoszenie obrad Kapituły wzywa nas do ich zastosowania (zob. Konst. 148).

Publikacja aktów, wraz z dokumentami, które są jego częścią, sprawia, że ​​założone wytyczne są oficjalne i wyznacza punkt wyjścia dla sześcioletniego okresu 2008–2014. Mam nadzieję, że osobiste czytanie, badanie społeczności i wprowadzenie w życie linii działania przyniesie jako cenny owoc rozpalenie serca każdego z was tą samą duchową i apostolską pasją Księdza Bosko. Pan Jezus, przez swojego Ducha, może „otworzyć twoje serce” (zob. Dz 16:14).

W tej mojej prezentacji pragnę zilustrować wam temat, metodę rozeznania, zaangażowane tematy, ducha Kapituły i podjęte rozważania. Ten zestaw elementów posłuży jako przewodnik do czytania dokumentu, a przede wszystkim do jego zastosowania.

Temat: „Daj mi ludzi i wziąć”

Temat KG26 jest jednolity, nawet jeśli jest podzielony na grupy tematyczne. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że KG26 zajmowała się pięcioma różnymi tematami; w rzeczywistości jest to jeden temat: program życia duchowego i apostolskiego Ks. Bosko.

Motto „Da mihi animas, cetera tolle” można w pełni zrozumieć, znając życie i dzieło naszego ukochanego Ojca i Założyciela Ks. Bosko. W rzeczywistości jest to jego projekt życia osobistego, który wyraża się jako modlitwa osobista. Musi być interpretowane w świetle apostolskiego poświęcenia, twórczości duszpasterskiej, niestrudzonej pracy, w słowie apostolskiego mistycyzmu Ks. Bosko, ale także w obliczu ofiar, licznych pokonanych trudności, zobowiązań popartych przez Ks. Bosko, jego ascezy. Ukrytym tematem tego motta jest Ks. Bosko; pierwsze jądro „zaczynające się od Księdza Bosko” sprawia, że ​​manifestuje się i czyni z niego podstawę całej reszty.

„Da mihi animas” przekłada się na zaangażowanie w ewangelizację młodzieży, zwłaszcza najbiedniejszych. W rzeczywistości apostolska pasja Ks. Bosko i salezjanina wyraża się natychmiast w zdolności do uchwycenia pilności ewangelizacji i pracy, aby każdy mógł otrzymać dar Jezusa Chrystusa i jego ewangelię. W akcji ewangelizacyjnej przekazujemy także apostolską pasję świeckim, rodzinom, a zwłaszcza młodzieży; w szczególności mamy odwagę zaproponować salezjańskie życie konsekrowane, podążając za Jezusem śladami Ks. Bosko, nie jako możliwość osobistego spełnienia się między innymi, ale jako wezwanie od Boga.

„Cetera tolle” pozwala nam pozostawić wszystko, co powstrzymuje nas przed pójściem tam, gdzie są najpoważniejsze potrzeby młodych ludzi: nowe granice misji salezjańskiej. Ewangelia jest dobrą wiadomością dla ubogich i jest głoszona przez biednych. Najpilniejsze potrzeby młodych ludzi to ich ubóstwo materialne, ale także ich potrzeby emocjonalne, kulturowe i duchowe; wzywają nas do radykalnej dostępności i odkładają na bok wszystko inne. Ubóstwo młodych ludzi prosi nas również o solidarność z nimi, dzielenie się z nimi prostym i biednym życiem, oddanie do dyspozycji środków, które posiadamy. Wyzwania ponowoczesności wzywają nas do przezwyciężenia fragmentacji naszego życia i naszej kultury. Dlatego temat KG26 powinien pomóc nam żyć „łaską jedności”,

Metoda rozeznania

Jak już KG25, do badania jąder tematycznych KG26 przyjęła metodę rozeznania. Założenie już przetestowanej metody, wykorzystywanej również w projekcie życia osobistego i projekcie życia społeczności, ułatwiło pracę, ale przede wszystkim pomogło lepiej docenić potencjał rozeznania. To pozwoliło nam chodzić po bezpiecznej ścieżce i zaoferować rozwój projektu, a nie tylko doktrynalny rozwój tematu rozdziału.

W wezwaniu Bożym poprzez rozeznawanie w każdym jądrze zidentyfikowano pilne apele i priorytety. Dlatego wezwanie nie opisuje wyczerpująco wszystkich potrzeb związanych z tematycznym jądrem, ale tylko tych priorytetowych; rozeznanie doprowadziło nas do dokonywania wyborów. Rozróżnienie polega właśnie na rozróżnieniu tego, co fundamentalne od tego, co drugorzędne w danym momencie, i dokonaniu odpowiednich wyborów.

Na przykład, aby zacząć od Księdza Bosko, KG26 określiła i zaproponowała trzy główne sposoby: powrócić do niego, powrócić do młodych, wzmocnić charyzmatyczną tożsamość i ożywić apostolską pasję. Podobnie, aby odpowiedzieć na pilną potrzebę ewangelizacji, Kapituła wybrała te priorytety: troszczyć się o wspólnotę salezjańską, aby była ewangelizowana i ewangelizująca, dając centralne miejsce propozycji Jezusa Chrystusa, pogłębiając wkład edukacji w ewangelizację, zwracając uwagę w kontekście regionalnym. Następnie zastosowano tę samą metodę dla innych jąder.

W analizie sytuacji rozeznanie doprowadziło nas do zrozumienia pozytywnych aspektów, znaków nadziei, zasobów, ale także trudności, opóźnień, wyzwań w odniesieniu do podstawowych wyborów określonych w wezwaniu. Wyłania się wizja wszystkich tematów skupionych na czytaniu priorytetów; w ten sposób podświetlony jest obraz świateł i cieni, co natychmiast nakazuje nam poszukać najbardziej odpowiednich sposobów działania.

W liniach działania każdego jądra znajdujemy nowość: na początku wskazywane są procesy, które mają być aktywowane w celu zmiany. Innymi słowy, sytuacje, które należy przezwyciężyć, są wykluczone, a cel, do którego muszą prowadzić linie działania, jest przedstawiony; jest to kwestia przejścia ze stanu słabości do nowej konfiguracji życia. Są to procesy konwersji mentalności i zmiany struktur; wskazują na nasz exodus i naszą Wielkanoc.

Przedstawione linie działania to siedemnaście; ale w rzeczywistości są to pięć głównych linii operacyjnych, określonych w ich konkretnych metodach realizacji. Zasadniczo chodzi o realizację tych zadań: począwszy od Księdza Bosko, odpowiadając na pilne potrzeby ewangelizacji, mając odwagę zaproponować młodemu salezjańskiemu powołaniu konsekrowanemu, dając wiarygodne świadectwo ewangelicznego ubóstwa i prostego życia, aby przejść na nowe granice Misja salezjańska.

Linie działania są określone przez konkretne interwencje. Są przypisywane do różnych przedmiotów. Należy zauważyć, że nie wszyscy muszą robić wszystko, ale od różnych przedmiotów wymagane są konkretne wkłady. Dzięki wkładowi wszystkich linii działania można skonkretyzować; wszyscy są wysyłani, aby wykonać swoją część. Oto znaczenie przedmiotów, które muszą być zaangażowane.

Podmioty odpowiedzialne

KG26 może osiągnąć pożądaną zmianę w życiu Zgromadzenia, a tym samym stać się rzeczywistością, tylko jeśli istnieją podmioty, które hojnie i odpowiedzialnie przyjmują swoją mentalność i orientacje. Wielość zaangażowanych jest gwarancją skutecznego działania.

KG26 zwraca się przede wszystkim do salezjanina. Po Kapitułach generalnych 23, 24 i 25, które nadały znaczenie lokalnej wspólnocie salezjańskiej, KG26 zamierza umieścić indywidualnego współbrata w centrum jego uwagi. To On otrzymał od Boga dar powołania salezjańskiego; dlatego też jest powołany, aby odpowiedzieć na ten dar z twórczą wiernością i przyjąć duchowy i duszpasterski program Ks. Bosko „da mihi animas, cetera tolle”.

KG26 zamierza ożywić apostolską pasję w sercu każdego współbrata i proponuje profil charakteryzujący się tożsamością charyzmatyczną; w ten sposób może być Ks. Bosko dla dzisiejszej młodzieży. Jest wezwany do intensywnego i głębokiego życia duchowego, do życia braterskiego w swojskości i radości, do przebywania z młodymi, do odważnego działania ewangelizacyjnego, do pójścia na graniczne miejsca naszej misji, do życia biednego , angażowanie świeckich, rodzin i młodych ludzi w zapał duszpasterski, proponowanie młodym ludziom salezjańskiego życia konsekrowanego, miłość i uznanie Księdza Bosko.

Karta KG26 odnosi się bezpośrednio do każdej społeczności. W rzeczywistości w liniach działania prawie zawsze pojawiają się interwencje proponowane społeczności, aby mogła je podjąć. W szczególności wspólnota podejmuje inicjatywę ewangelizacji, troszczy się o powołania do salezjańskiego życia konsekrowanego i świadczy o ewangelicznym ubóstwie. Wspólnota ewangelizowana jest wezwana do ewangelizacji; jego świadectwo jest pierwszą propozycją powołaniową; jego życie przeżywane w prostocie i wyrzeczeniu ukazuje jego miłość do ubóstwa; śmiało popycha się wśród biednej młodzieży; gdzie mieszka, proponuje doświadczenie Valdocco z młodymi.

W ten sposób KG26 prosi wspólnotę salezjańską, aby kontynuowała procesy, które aktywowała KG25, nadal wzywając do jej ilościowej i jakościowej spójności. W społeczności współbrat rośnie w naśladowaniu Chrystusa i realizuje dar z siebie dla Boga dla młodzieży. Jest wezwany, aby z pierwszej ręki przyjąć nowe wymagania swojego powołania; jednocześnie społeczność, która żyje pełnią swojej dynamiki, sprzyja jej ciągłej formacji.

KG26 wskazuje także inne tematy: prowincję, region, Przełożonego Generalnego z Radą Generalną. Wzmacniając pomocniczość, wszyscy wykonują swoje zadania i wszyscy współpracują w realizacji tego samego wezwania i tych samych linii działania. Nie ma wątpliwości, że akcja nie może być ograniczona do tych przedmiotów. W grę wchodzi zaangażowanie i protagonizm młodych ludzi, świeckich i rodzin, a tym samym wychowawczej wspólnoty duszpasterskiej. Tak jak nie do pomyślenia jest życie i działanie bez Rodziny Salezjańskiej i bez związku z terytorium i Kościołem lokalnym.

Duch KG26

Kapituła generalna była niezapomnianym wydarzeniem, które wkrótce stanie się kroniką, którą powiedzą zwłaszcza ci, którzy nią żyli. Przełożyło się to również na piękny dokument, który jednak ryzykowałby „martwą literę” bez ducha, który ją ożywia. KG26 jest zatem również duchem; musimy wtedy rozpoznać, czym jest duch KG26.

Ponieważ „duch Soboru Watykańskiego II” jest żywy i aktywny, możemy powiedzieć, że istnieje „duch KG26”, który należy zaakceptować. Składa się z tej samej pasji, która płonęła w sercu Księdza Bosko i nakłaniała go do szukania chwały Bożej i zbawienia dusz. Przewodniczyło Zgromadzeniu w rozeznawaniu i redagowaniu dokumentu, a tekst Kapituły przekształcił się w życie, żywotność i żywotność każdego współbrata, wspólnot, prowincji, regionów i całego Zgromadzenia.

To Duch Chrystusa ożywia i daje życie. Duch KG26 jest darem Ducha Zmartwychwstałego dla naszego Zgromadzenia. On wylał obfitość swoich darów na nas wszystkich dzięki odnowionej Pięćdziesiątnicy. Otwiera umysł każdego współbrata i ogrzewa jego serce; tak rozpala go odnowioną pasją, która da obfite owoce. W ten sposób KG26 jest nie tylko kroniką czy dokumentem, ale staje się historią dla każdego z nas i dla Zgromadzenia.

Obrady dotyczące Konstytucji i Regulaminu

Kapituła generalna przygotowała także pewne rozważania dotyczące Konstytucji i Regulaminu Generalnego oraz rządu Zgromadzenia. Niektóre z nich odnoszą się do rządu centralnego i regionów, inne do relacji między wspólnotą salezjańską a pracą oraz do lokalnego skarbnika, innego do naszych instytucji szkolnictwa wyższego.

Podkreślam w szczególności ukierunkowanie na tak zwane „wydziały misji salezjańskiej”. Kapituła wyraziła potrzebę większej współpracy i jedności w formułowaniu i realizacji misji salezjańskiej. Zachęcam prowincje do zachowania tej wrażliwości i czerpania z nich inspiracji w animacji prowincji.

Ważne wydaje mi się także wskazanie orientacji dotyczącej trzech regionów Europy. Biorąc pod uwagę kulturowe procesy unifikacji Europy, doświadczenia bieżącej współpracy i restrukturyzacji prowincji, konieczne jest zintensyfikowanie form koordynacji, promowanie synergii, przezwyciężenie wizji jednego regionu, a tym samym perspektywy europejskiej.

Uważam również za interesujące wskazanie wyrażone w związku między wspólnotą salezjańską a pracą. Zaproponowana orientacja pomoże pogłębić także, z instytucjonalnego i prawnego punktu widzenia, działanie KG25, które wymagało uznania wspólnoty salezjańskiej i wychowawczej wspólnoty duszpasterskiej za dwa autentyczne przedmioty.

Kapituła generalna jest teraz przekazywana całemu Zgromadzeniu. Prowincje i Prowincje, poprzez Kapituły Prowincjalne, opracowały już swoje kierunki działania, określając cele, procesy i interwencje. Teraz, dzięki wskazaniom KG26, są oni wezwani do zintegrowania już wykonanej pracy, w odniesieniu do poszczególnych salezjanów, społeczności lokalnych i wspólnoty prowincjalnej.

Powierzamy się Maryi Wspomożycielce. Swoją macierzyńską interwencją, aby przyczynić się do zbawienia młodzieży, Duch Święty wzbudził Księdza Bosko (zob. Konst. 1). Poprowadziła go w realizacji misji młodzieżowej. „To ty zrobiłeś wszystko”. Ona jest naszą Matką i Nauczycielką. Od niej uczymy się uległości wobec Ducha Świętego i głębi życia duchowego, które jest źródłem owocności naszej misji. Polecamy jej wyzwania ewangelizacji, powołania do salezjańskiego życia konsekrowanego, ubogiej młodzieży. Maryja, nasza pomoc, wstawiaj się za nami.

Don Pascual Chávez Villanueva
Rettor Maggiore